۰

هیچ کالایی در سبد خرید شما وجود ندارد

آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی

سه شنبه 12 مرداد 1395

رباط صلیبی خلفی (PCL مخفف Posterior Cruciate Ligament) رباطی است که داخل زانو قرار دارد. رباط‌ها نوار‌های محکمی هستند که استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند.

رباط صلیبی خلفی همانند رباط صلیبی قدامی (ACL مخفف Anterior Cruciate Ligament) استخوان بالایی زانو که همان استخوان ران می‌باشد را به استخوان ساق پا متصل می‌کند. PCL نسبت به ACL بلندتر و قویتر است و امکان پاره شدن آن وجود دارد. همانطور که در شکل زیر می‌بینید PCL و ACL به صورت صلیبی در کنار هم قرار گرفته‌اند.

رباط صلیبی

پارگی PCL حدود20 درصد آسیب دیدگی‌های رباط زانو را تشکیل می‌دهند. اغلب موارد صدماتی که منجر به پارگی PCL می‌شوند باعث آسیب دیدن رباط‌های دیگر و یا غضروف‌های زانو می‌شوند. در بعضی موارد پارگی رباط می‌تواند باعث جدا شدن استخوان از جای خود شود.

دلایل آسیب‌های‌ PCL

PCL معمولا زمانی آسیب می‌بیند که زانو در حالی که خم شده است به آن ضربه وارد شود. دلایل رایج عبارتند از:

  • وارد شدن ضربه تصادفی به زانو.

  • افتادن روی زانو زمانی که زانو خم شده است.

ورزشها از دلایل رایج آسیب دیدگی PCL هستند. این آسیب دیدگی مخصوصا در ورزش‌های زیر رایج است:

  • فوتبال

  • فوتبال آمریکایی

  • بیس بال

  • اسکی

صدمه دیدن PCL می‌تواند منجر به آسیب دیدگی حفیف و یا شدید شود. پزشکان آسیب دیدگی PCL را به درجات زیر تقسیم می‌کنند.

  • درجه 1: PCL پارگی خفیف دارد.

  • درجه 2: رباط پارگی خفیف دارد و از درجه 1 شدیدتر است.

  • درجه 3: رباط کاملا پاره شده است و زانو ثبات ندارد.

  • درجه 4: PCL به همراه یک رباط دیگر زانو آسیب دیده است.

مشکلات PCL می‌تواند حاد و یا مزمن باشد. مشکلات حاد PCL بر اثر صدمات ناگهانی به وجود می‌آیند. مشکلات مزمن PCL شامل آن دسته آسیب دیدگی‌هایی هستند که در طول زمان به وجود می‌آیند.

علائم آسیب دیدگی PCL

بیشتر افراد بعد از آسیب دیدگی PCL احساس نمی‌کنند زانو متلاشی شده است و یا صدای متلاشی شدن نیز نمی‌شنوند. در آسیب دیدگی ACL است که این علائم رخ می‌دهند.

بعد از آسیب دیدگی PCL افراد تصور می‌کنند که یک آسیب دیدگی جزئی زانو دارند. حتی ممکن است به همان فعالیت‌های عادی زندگی ادامه دهند با این حال این آسیب دیدگی ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

  • تورم (خفیف تا شدید)

  • درد زانو

  • احساس لرزش و عدم ثبات در زانو

  • مشکل در راه رفتن و یا تحمل وزن در زانو

آسیب دیدگی PCL در طول زمان ممکن است منجر به آرتروز زانو شود.

تشخیص آسیب دیدگی PCL

برای تشخصی آسیب دیدگی PCL پزشک ممکن است روشهای زیر را به کار برد:

سابقه بیمار. پزشک از شما خواهد پرسید که در زمان آسیب دیدگی مشغول انجام چه کاری بودید. در ماشین مشغول رانندگی بودید یا ورزش می‌کردید. او همچنین سوالات زیر را از شما خواهد پرسید:

  • در زمان آسیب دیدن، زانوی شما خم شده بود، صاف بود یا پیچیده شده بود؟

  • بعد از آسیب دیدگی چه احساسی در زانوی خود داشتید؟

  • آیا بعد از آسیب دیدگی علائم خاصی داشته‌اید؟

معاینه بدنی. در یک معاینه معمولی PCL شما روی پشت (طاق باز) دراز می‌کشید و زانوی خود را خم می‌کنید. سپس دکتر زانوی شما را معاینه می‌کند و به قسمت بالای زانو فشار وارد می‌کند. اگر در زمان معاینه زانو حرکات غیر طبیعی داشته باشد احتمال اینکه PCL آسیب دیده باشد وجود دارد.

پزشک ممکن است با دستگاهی به نام آرترومیتر (Arthrometer) شما را معاینه کند. این دستگاه با وارد کردن فشار به پای شما میزان سفت بودن رباط‌ها را آزمایش می‌کند.

روش دیگر این است که دکتر از شما بخواهد راه بروید. حرکات غیر طبیعی در زمان راه رفتن ممکن است نشانه‌ای از آسیب دیدگی PCL باشد.

تصویر برداری. اشعه ایکس می‌تواند اطلاعاتی در مورد آسیب دیدگی PCL ارائه دهد. می‌تواند استخوان‌هایی که در اثر آسیب دیدگی از جای خود خارج شده‌اند را تشخیص دهد.

MRI یک روش معمول برای تصویر برداری از پارگی PCL است. MRI می‌تواند نقطه دقیق پارگی را پیدا کند.

در آسیب دیدگ‌های مزمن PCL ممکن است نیاز باشد از استخوان‌ها نیز اسکن به عمل آید تا در صورت آسیب دیدگی تشخیص داده شوند.

درمان‌های خانگی آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی

برای شروع اقدامات زیر پیشنهاد می‌شود:

  • محافظت

    از زانو در برابر آسیب دیدگی بیشتر
  • استراحت

    دادن به زانو.
  • کمپرس یخ

    در بازه‌های زمانی کوتاه.
  • فشرده کردن

    زانو با استفاده از زانو بند.
  • بالا

    نگه داشتن زانو بوسیله قرار دادن بالش زیر زانو.

برای کاهش درد می‌توان از دارو‌های مسکن درد استفاده کرد.

درمان‌های بدون جراحی آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی

می‌توان بعضی از آسیب دیدگی‌های رباط صلیبی خلفی را بدون جراحی درمان کرد. در موارد زیر می‌توان از جراحی اجتناب کرد:

  • زمانی که آسیبد دیدگی درجه 1 و یا درجه 2 باشد و دیگر رباط‌ها نیز آسیب ندیده باشد.

  • آسیب دیدگی مزمنی که به تازگی تشخیص داده شده باشد و فقط روی PCL تاثیر گذاشته باشد و علائم خاصی نیز نداشته باشد.

بعضی از افراد بعد از آسیب دیدگی به فیزیوتراپی نیاز پیدا می‌کنند. ممکن است توانبخشی هایی از قبیل فیزیوتراپی چه زمانی که جراحی انجام شده باشد چه زمانی که نیاز به جراحی نباشد ضروری باشد.

توانبخشی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • استفاده از عصا در اوایل درمان و سپس وارد کردن وزن بیشتر روی زانو به مرور زمان.

  • کمک گرفتن از دستگاه و یا فیزیوتراپیست برای حرکت دادن پا در محدوده حرکتی پا.

  • استفاده موقتی از زانو بند جهت تقویت زانو.

  • تقویت ماهیچه‌های بالایی پا جهت ثبات بیشتر زانو.

  • راه رفتن یا دویدن در استخر یا روی تردمیل.

  • برای ورزش کردن آموزش‌های خاص مورد نیاز است.

جراحی آسیب دیدگی رباط صلیبی خلفی

در بیماران زیر احتمال جراحی بالا می‌باشد:

  • آسیب دیدگی های PCL که در آنها یک تکه استخوان از جای خود خارج شده است.

  • مواردی که بیشتر از یک رباط آسیب دیده است.

  • آسیب دیدگی‌های مزمن PCL که باعث بوجود آمدن علائم شده است، مخصوصا در ورزشکاران.

اگر یک استخوان از جای خود خارج شده باشد، جراح ممکن است با استفاده از پیچ آنرا سر جای خود محکم کند.

در جراحی یک PCL پاره شده، به جای بخیه زدن، آنرا با یک بافت جدید تعوض می‌کنند. رباط ممکن است با موارد زیر تعوض شود:

  • بافتی از یک فرد اهدا کننده.

  • تکه‌ای تاندون که از جای دیگری از بدن مانند ران یا پاشنه جدا می‌شود.

این عملیات گاهی اوقات به صورت عمل جراحی "باز" انجام می‌شود. در این حالت باید برش بزرگتری در زانو ایجاد شود.

گزینه دیگر استفاده از ابزاری است که آرتروسکوپ (Arthroscope) نام دارد. در این حالت جراح شکاف کوچکتری ایجاد می‌کند.

بعد از عمل جراحی مدت زمان 26 تا 52 هفته استراحت نیاز است تا زانو ترمیم شود.

منبع

http://www.webmd.com/fitness-exercise/posterior-cruciate-ligament-injury


برچسب ها